Multidetektorowa tomografia komputerowa z podejrzeniem zatorowości płucnej czesc 4

Pacjenci z izolowaną podsegmentową zatorowością płucną (określaną jako CT zatorowość w jednym naczyniu subsegmentalnym) również uważali, że mieli nie rozstrzygający CT, ponieważ dodatnia wartość predykcyjna tego odkrycia jest niska (25 procent w ocenie du Scanner Spiralé dans l Embolie Pulmonaire [ESSEP] study9). Pacjenci z niejednoznacznym wynikiem CT przeszli do płucnego badania perfuzyjnego wentylacji lub angiografii płucnej. Badanie wentylacyjno-perfuzyjne potwierdziło zator tętnicy płucnej w przypadku wzoru o wysokim prawdopodobieństwie18 i wykluczyło go, gdy wynik był prawidłowy19 lub z niskim prawdopodobieństwem u pacjenta z niskim klinicznym prawdopodobieństwem zatorowości płucnej i brakiem proksymalnej zakrzepicy żył głębokich.20 We wszystkich innych przypadkach po skanowaniu perfuzji następowała angiografia płucna w celu ostatecznego orzeczenia. Badania diagnostyczne
D-dimer osocza badano za pomocą zautomatyzowanego analizatora ilościowego (szybkie oznaczenie ELISA, Vidas DD Exclusion, BioMérieux) .21 Badanie ultrasonograficzne z żyłą kończyn dolnych w trybie B w kończynie dolnej wykonywano w ciągu 24 godzin po przyjęciu przez przeszkolonych pracowników, którzy byli ślepi na wyniki badania CT . Badanie składało się z badania w trybie B w czasie rzeczywistym dla wspólnych żył udowych i podkolanowych. Kryterium rozpoznania zakrzepicy żył głębokich była niepełna ściśliwość żyły.22
Protokół wielo-rządkowego badania CT składał się z oceny tętnic płucnych aż do naczyń subsegmentalnych włącznie. Pacjenci byli badani podczas wstrzymania oddechu lub płytkiego oddychania, w zależności od stopnia duszności. Skrzep był uważany za obecny, jeśli materiał kontrastowy nakreślił defekt wewnątrz światła lub jeśli naczynie zostało całkowicie zablokowane przez materiał o niskiej tłumienności. Cztero-plasterkowy tomograf wielokanałowy był stosowany u 89% pacjentów, w tym u wszystkich pacjentów w Angers i Paryżu oraz u 81 z 137 pacjentów (59%) w Genewie; pozostałych 56 pacjentów w Genewie zbadano za pomocą 16-cio plasterkowego wielowarstwowego CT. Parametry akwizycji dla CT z wielodetektorowymi rzędami były iniekcją całkowitej objętości od 100 do 120 ml niejonowego materiału kontrastowego (stężenie jodu, 300 do 350 mg na mililitr) z wtryskiwaczem mocy od 3 do 5 ml na sekundę; obrazowanie od 9 do 20 sekund po rozpoczęciu wstrzykiwania materiału kontrastowego; skanowanie przeprowadzone w zakresie od 1,0 do 1,3 mm na sekcję o skoku od 1,25 do 1,75, 120 kV i od 115 do 260 mA; i rekonstrukcję obrazów w przedziałach od 0,6 do 0,8 mm. W przypadku pacjentów otyłych grubość plasterka czasami zwiększano do 2,5 mm. Technika wykonywania i interpretacji skanowania płuc i angiografii płucnej została opisana w innym miejscu.23,24
Wyniki
Głównym rezultatem był odsetek pacjentów z proksymalną zakrzepicą żył głębokich i ujemne wyniki badań CT. Drugorzędnym rezultatem było oszacowanie trzymiesięcznego ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych, jeśli nie przeprowadzono ultrasonografii o mniejszej kończynie – innymi słowy, suma odsetka pacjentów z zakrzepicą żył głębokich i wynikami ujemnej tomografii komputerowej oraz z trzymiesięcznego ryzyka choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów, u których zator płucny został wykluczony z badania wstępnego, a leczenie przeciwzakrzepowe nie zostało podjęte w trakcie obserwacji.
Rozpoznanie żylnych zdarzeń zakrzepowo-zatorowych podczas obserwacji ustalono przy zastosowaniu zwykłych kryteriów – w przypadku zakrzepicy żył głębokich, na podstawie nieprawidłowych wyników badań ultrasonograficznych; i w przypadku zatorowości płucnej, skanowanie wentylacji perfuzyjnej wykazujące obraz o wysokim prawdopodobieństwie lub CT lub angiografię pokazującą zatorowość płucną
[podobne: tikagrelor, przepona wolna, odruch babińskiego dodatni ]
[podobne: przewlekłe zapalenie woreczka żółciowego, odpornosc humoralna, mechanizm słyszenia ]