Multidetektorowa tomografia komputerowa z podejrzeniem zatorowości płucnej cd

Perrier, Bounameaux, Roy i Meyer zaprojektowali badanie. Asystent badawczy zebrał dane w każdym ośrodku, a lokalny koordynator badania sprawdził dane. Drs. Perrier i Le Gal przeprowadzili analizę i potwierdzili dane i analizę. Wszyscy autorzy brali udział w interpretacji danych i zatwierdzili ostateczną wersję artykułu. Dr Perrier sporządził manuskrypt. Przed każdym innym badaniem pacjenci byli poddawani ocenie klinicznej w oddziale ratunkowym przez lekarzy prowadzących z wykorzystaniem wyniku Genewskiego. 10,15,16 Wynik genewski opiera się na siedmiu zmiennych: wieku, wcześniejszej głębokiej zakrzepicy żylnej lub płucnej. zator, niedawna operacja, częstość akcji serca, ciśnienie parcjalne tlenu tętniczego, ciśnienie cząstkowe dwutlenku węgla w tętnicach oraz wyniki badań radiograficznych klatki piersiowej (np. niedodma zespołu lub elewacja hemidiagrony). Umożliwia klasyfikację pacjentów na trzy kategorie klinicznego prawdopodobieństwa zatorowości płucnej (niskiej, pośredniej lub wysokiej), co odpowiada coraz częstszemu występowaniu zatorowości płucnej. Jak wcześniej wspomniano, 10,16 lekarze w oddziale ratunkowym mogliby zastąpić ocenę poprzez ocenę kliniczną w przypadku braku porozumienia. Ocena kliniczna była również stosowana, gdy nie można było obliczyć wartości Genewy z powodu niedostępności pomiarów gazów krwi tętniczej, podczas gdy pacjent oddychał otaczającym powietrzem.
Rysunek 1. Rysunek 1. Schemat przepływu podsumowujący proces diagnostyczny w badaniu. PE oznacza zator tętnicy płucnej, tomografię komputerową CT z licznikiem rzędów, ultrasonografię kompresyjną USG z dolnymi kończynami, badanie wentylacji perfuzyjnej V. / Q., żylną chorobę zakrzepowo-zatorową VTE i zespół zakrzepowo-zatorowy TE.
Następnie wykonano sekwencyjne nieinwazyjne testy i stratyfikowano zgodnie z klinicznym prawdopodobieństwem zatorowości płucnej (ryc. 1). U pacjentów bez wysokiego prawdopodobieństwa klinicznego (tj. O niskim lub pośrednim prawdopodobieństwie), mierzono poziom D-dimerów w osoczu za pomocą testu immunoenzymatycznego (ELISA) i wykluczaliśmy zatorowość płucną u pacjentów z poziomem poniżej wartości odcięcia 500 .g na litr. Pacjenci, u których poziom D-dimeru wynosił 500 .g na litr lub więcej, wykonywano proksymalną ultrasonografię żylno-kompresyjną kończyn dolnych i CT w rzędzie wielodetektorowym. CT, które było pozytywne z powodu zatorowości płucnej lub ultrasonografii, która wykazała głęboką zakrzepicę żylną, uzasadniało leczenie przeciwzakrzepowe, podczas gdy terapia ta została wstrzymana u pacjentów, u których oba testy były negatywne. U pacjentów z wysokim klinicznym prawdopodobieństwem zatorowości płucnej nie uzyskaliśmy pomiaru D-dimeru, ponieważ test D-dimeru jest ujemny u mniej niż 10% takich pacjentów, a prawdopodobieństwo zatorowości płucnej nadal wynosi od 12 do 23%, gdy test jest negatywny w podgrupie, która ma 65 do 80 procent częstości występowania zatorowości płucnej.17 Ci pacjenci w ten sposób przeszli bezpośrednio do CT i ultrasonografii kończyn dolnych. Pacjenci z pozytywnym wynikiem testu byli leczeni, ale ci z wysokim prawdopodobieństwem klinicznym i negatywnymi wynikami zarówno w tomografii komputerowej, jak i ultrasonografii przystąpili do angiografii płucnej, a ich przypadki były odpowiednio zarządzane. Wyniki skanowania CT zostały uznane za nierozstrzygające, jeśli problemy techniczne (tj. Niewystarczające wzmocnienie kontrastu tętnic płucnych lub artefaktów ruchu) uniemożliwiły ostateczną interpretację
[więcej w: mięsień zębaty, torbiel śródpiersia, tikagrelor ]
[podobne: kwas paraaminobenzoesowy, kwas aminobenzoesowy, diastazy w moczu ]