Multidetektorowa tomografia komputerowa z podejrzeniem zatorowości płucnej ad 6

Jeden z tych pacjentów – o niskim klinicznym prawdopodobieństwie wystąpienia zatorowości płucnej, mało prawdopodobny skan płucny z perfuzją płuc i bez proksymalnej zakrzepicy żył głębokich – nie był leczony, podczas gdy drugi był leczony antykoagulantami na podstawie pozytywnego angiogramu . Całkowity odsetek pacjentów (zarówno bez wysokiego prawdopodobieństwa zatorowości płucnej, jak i tych z dużym prawdopodobieństwem), którzy mieli głęboką zakrzepicę żylną i negatywne wyniki w CT, wynosił 3 z 324 (0,9%, przedział ufności 95%, od 0,3 do 2,7). Anatomiczny rozkład Emboli
Tabela 3. Tabela 3. Anatomiczny rozkład zatorowo-płucnych wizualizowanych przez CT, zgodnie z najbardziej proksymalnym poziomem drzewa tętniczego płucnego. Rozkład anatomiczny zatorowości płucnej, w zależności od najbardziej proksymalnego naczynia, którego dotyczył, oraz od kategorii prawdopodobieństwa klinicznego przedstawiono w Tabeli 3.
Kontynuacja i wyniki
Zator płucny wykluczony przez wstępną diagnostykę
Tabela 4. Tabela 4. Zdarzenia zakrzepowo-zatorowe w trakcie trzymiesięcznej obserwacji u pięciu pacjentów, u których pierwotnie wykluczono zatorowość płucną. U wszystkich 4 pacjentów utraconych z powodu obserwacji (0,5 procent całej grupy 756) zator płucny został wykluczony przez wstępną diagnostykę; 2 pacjentów bez wysokiego klinicznego prawdopodobieństwa wystąpienia zatorowości płucnej miało ujemny wynik testu D-dimerowego, a 2 pacjentów miało negatywne wyniki w badaniu TK i ultrasonografii na kończynach dolnych. Podczas obserwacji 35 z 562 pacjentów, u których wykluczono zatorowość płucną, otrzymało leczenie przeciwzakrzepowe z przyczyn innych niż żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (migotanie lub trzepotanie przedsionków, 26 pacjentów, kardiomiopatia, 2 i inne wskazania, 7), pozostawiając 523 pacjentów do oceny trzymiesięcznego ryzyka zakrzepowo-zatorowego. Nie było zdarzeń zakrzepowo-zatorowych wśród 220 pacjentów z prawidłowym poziomem D-dimerów, którzy nie otrzymywali leczenia przeciwzakrzepowego (0%, przedział ufności 95%, od 0 do 2,7). Wśród pacjentów z wysokim prawdopodobieństwem zatorowości płucnej, którzy mieli negatywne wyniki w badaniu CT i ultrasonografii, trzech pacjentów miało zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, a 2 z 26 zgonów w tej grupie zostały ocenione jako prawdopodobnie z powodu zatorowości płucnej (Tabela 4). W związku z tym trzymiesięczne ryzyko wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych wśród 292 pacjentów, którzy nie otrzymali leczenia przeciwzakrzepowego w trakcie obserwacji, wyniosło 1,7% (przedział ufności 95%, 0,7-3,9). Całkowite trzymiesięczne ryzyko zakrzepowo-zatorowej wśród 523 pacjentów, którzy nie mieli zatorowości płucnej i nie otrzymywali leczenia, wynosiło 1,0% (przedział ufności 95%, od 0,4 do 2,2). Po dodaniu trzech pacjentów z proksymalną zakrzepicą żył głębokich i negatywnymi wynikami w badaniu CT maksymalne trzymiesięczne ryzyko zakrzepowo-zatorowej wyniosło 1,5% (przedział ufności 95%, 0,8 do 3,0), gdyby ultrasonografia nie została uwzględniona w badaniu praca diagnostyczna. W tej grupie były 24 zgony, które nie były związane z żylną chorobą zakrzepowo-zatorową, które były spowodowane przez raka (18 pacjentów), niewydolność oddechową (3), wstrząs septyczny (2) i chorobę serca (1).
Zatorowość płucna wskazana przez wstępną diagnostykę
Czterech spośród 194 pacjentów z zatorowością płucną (2,1%, przedział ufności 95%, 0,9 do 4,5) miało nawrotową żylną chorobę zakrzepowo-zatorową
[podobne: odruch babińskiego dodatni, schizofrenia u dzieci, agencja statystów kraków ]
[więcej w: hurtownia tapicerska kielce, papka barytowa, ginekomastia kielce ]