Mutacja JAK-2 w funkcji M2 w zaburzeniach mieloproliferacyjnych ad

Receptory te przekazują sygnały przez aktywację członków rodziny kinaz Janusa (JAK), które fosforylują cele cytoplazmatyczne, w tym sygnały i aktywatory transkrypcji (STAT) .9 U 30% pacjentów stwierdzono konstytutywną aktywację białka STAT3. z czerwienicą prawdziwą, 10 i spadek poziomu białka receptora trombopoetyny w płytkach krwi jest cechą zarówno czerwienicy prawdziwej, jak i nadpłytkowości samoistnej.11,12 Tylko późne etapy różnicowania endogennych kolonii erytrocytów w czerwienicy prawdziwej są niezależne od erytropoetyny, i mogą być blokowane przez inhibitory JAK2, fosfatydyloinozytolowej kinazy 3 lub kinaz z rodziny Src.13 Ostatnio doniesiono, że mesylan imatinibu inhibitora kinazy wywołuje odpowiedzi kliniczne u pacjentów z czerwienicą prawdziwą.14,15 Te dane sugerują, że udział kinazy w patogenezie zaburzeń mieloproliferacyjnych. Nieprawidłowości cytogenetyczne występują tylko u 10 do 15 procent pacjentów z zaburzeniami mieloproliferacyjnymi 16-18. Najczęstszymi nieprawidłowościami są delecje w chromosomie 20q.19,20 Fluorescencyjna hybrydyzacja in situ i porównawcza hybrydyzacja genomowa sugerują rolę dla chromosomu 9p.20-23 Korzystanie przeszukiwanie mikrosatelitarne w całym genomie, stwierdziliśmy utratę heterozygotyczności (LOH) na krótkim ramieniu chromosomu 9 (9 pLOH) u sześciu pacjentów z czerwienicą prawdziwą 24; stosując markery mikrosatelitarne w regionie LOH, stwierdziliśmy 9pLOH u 13 z 43 pacjentów z czerwienicą prawdziwą i z 15 pacjentów z nadpłytkowością samoistną.24,25 Markery z regionu 9pLOH nie kosegregowały z fenotypem w czterech rodzinach z czerwienicą prawdziwą, co sugeruje że zdarzenie somatyczne powoduje 9pLOH.26 W niniejszym badaniu zwiększyliśmy liczbę markerów mikrosatelitarnych w celu zmapowania minimalnego regionu genomowego współdzielonego przez wszystkich pacjentów z 9 .LOH i zaburzeniami mieloproliferacyjnymi w celu zidentyfikowania potencjalnych genów kandydujących.
Metody
Przedmioty
Ocenialiśmy 244 pacjentów z zaburzeniami mieloproliferacyjnymi ze Szwajcarii i Włoch: 128 pacjentów z czerwienicą prawdziwą, 93 z nadpłytkowością samoistną, a 23 z idiopatyczną mielofibrozą.25,27,28 Badaliśmy 41 osób zdrowych, 9 pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową i 11 pacjentów z wtórną erytrocytozą jako kontrolą. Badanie zostało zatwierdzone przez lokalne komisje etyczne, a wszystkie próbki zostały uzyskane po tym, jak podmioty otrzymały pisemną świadomą zgodę. Ponadto wykorzystaliśmy DNA z 30 próbek archiwalnych. Kryteria diagnostyczne Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) były przestrzegane dla wszystkich szwajcarskich pacjentów, podczas gdy kryteria dla grupy pacjentów z czerwienicą prawdziwą (PVYG) były stosowane we wszystkich włoskich pacjentach. 29-31 Główną różnicą między tymi dwiema klasyfikacjami jest zastosowanie kości wyniki histologiczne szpiku jako kryterium diagnostyczne w klasyfikacji WHO w celu rozróżnienia wczesnych stadiów idiopatycznej mielofibrozy od nadpłytkowości samoistnej lub czerwienicy prawdziwej. Obecność endogennych kolonii erytroidalnych jest głównym kryterium WHO i kryterium pomniejszego PVSG.
Izolacja komórek i DNA
Granulocyty zostały wyizolowane, 24 a analiza preparatów cytospinowych potwierdziła, że czystość przekroczyła 90 procent
[podobne: diastaza, odpornosc humoralna, mięsień zębaty przedni ]
[patrz też: hurtownia tapicerska kielce, papka barytowa, ginekomastia kielce ]