Łuszczyca ad 7

Prozapalne cytokiny59-62 indukują ekspresję cząsteczek adhezyjnych na komórkach śródbłonka i keratynocytach, umożliwiając im interakcję z leukocytami. Powoduje to wynaczynienie leukocytów w miejscu zapalenia, wraz z migracją przez skórną matrycę w kierunku naskórka. 63,64 W wielu badaniach zidentyfikowano czynnik martwicy nowotworu . (TNF-.) jako szczególnie istotną cytokinę regulującą tę złożoną kaskadę zapalną. Jego kluczową rolę podkreśla skuteczność terapeutyczna związków, które zakłócają funkcje TNF-..41,65,66 Skóra łuszczycowa charakteryzuje się ponadto zwiększoną angianogenezą w środowisku bogatym w czynniki proangiogeniczne.31,67 Komplementarność z regulacją w górę prozapalne cytokiny, obniżone poziomy przeciwzapalnej cytokiny interleukiny-10, wraz z względną dominacją cytokin pomocniczych typu (Th1), takich jak interferon-. i interleukina-2, dodają do środowiska z nierównowagą mediatora.68-70. dokładne mechanizmy, dzięki którym te cytokiny regulują mikrośrodowisko, które wpływa na łuszczycę, wymagają dalszego wyjaśnienia. Niedawne badania wyraźnie sugerują, że chemokiny są kluczowe dla handlu i kompartmentalizacji leukocytów w procesie łuszczycowym (Rysunek 4) .58,71 Populacja efektorowych limfocytów T, która jest prawdopodobnie najbardziej istotna w łuszczycy, charakteryzuje się ekspresją skóry -czący receptor CLA i receptor chemokiny CC 4 (CCR4) .72 Inne chemokiny zaangażowane w rekrutację limfocytów T do łuszczycowych płytek obejmują CCL20 (makrofagowe białko zapalne 3. lub MIP-3.), 58 CCL27 (skórna komórka T). – wydobywająca chemokinę lub CTACK), 71 monokiny indukowanej przez interferon-. (MIG), 73 lub RANTES (regulowane przy aktywacji, normalne komórki T ekspresjonowane i wydzielane) i białko chemotaktyczne monocytów (MCP-1).
Uważa się, że granulocyty obojętnochłonne, kolejna populacja leukocytów obecna w naciekach łuszczycowych, są rekrutowane przez chemokinę przyciągającą neutrofile – interleukinę-8 (CXCL8). Jednak ta droga prawdopodobnie nie jest wyłącznym sposobem rekrutacji neutrofili, ponieważ monoklonalne przeciwciało blokujące interleukinę-8 miało jedynie niewielką skuteczność w badaniu klinicznym. [74]
Oprócz mediatorów zaangażowanych w rekrutację i aktywację leukocytów, wydaje się, że substancje takie jak neuropeptydy uczestniczą w patogenezie łuszczycy. Należą do nich substancja P i czynnik wzrostu nerwów, wraz z ich receptorem, receptorem neurotrofiny p75 i kinazą tyrozynową A.75.76. Te mechanizmy neuropatogenne przyczyniają się do rozwoju łuszczycy, co dodatkowo sugeruje wzrost końcowych nerwów skórnych w obrębie zmian łuszczycowych. Wreszcie, obserwacje kliniczne, takie jak symetryczny rozkład zmian łuszczycowych i ustępowanie łuszczycy w miejscach podania miejscowego znieczulenia, są obecnie interpretowane jako dowód intymnego zaangażowania układu nerwowego w patogenezę łuszczycy.
Podobnie jak w innych zaburzeniach zapalnych, rekrutacja leukocytów do skóry łuszczycowej występuje w kolejnych etapach, w których pośredniczą złożone interakcje cytokin, chemokin i receptorów adhezji.77,78 Chociaż nie zidentyfikowano etapów specyficznych dla łuszczycy, ta choroba posłużyła jako model dla – badania wgłębne kilku interakcji między adhezją a cząsteczką, które mają ogólne znaczenie w powstawaniu reakcji zapalnych.41,42
Pierwszym etapem rekrutacji leukocytów jest przejście od swobodnego przepływu w świetle naczynia do ruchu tocznego wzdłuż śródbłonka ściany naczynia, w którym pośredniczy przede wszystkim rodzina cząsteczek adhezyjnych zwanych selektynami77. Aktywowane komórki śródbłonka wyrażają selektynę P ( CD62P) i E-selektyny (CD62E) .81 Kluczowa rola selektyn w walcowaniu leukocytów została potwierdzona w wielu eksperymentalnych podejściach, które kolidują z ich oddziaływaniami adhezyjnymi.81 Wybrane funkcje pokrywają się w znacznym stopniu, jak można wywnioskować z skuteczności strategie blokowania selekcji
[więcej w: przewlekłe zapalenie woreczka żółciowego, dół nadobojczykowy, schizofrenia u dzieci ]
[patrz też: przepona wolna, badanie błędnika kraków, agencja statystów kraków ]